woensdag 29 oktober 2014

Alpen en Middenlandse zee...

Ons vliegtuig, de PH-PCA is bijna twee maanden uit de running geweest vanwege een engine upgrade.
Er zit nu een Centurion 2.0S engine in, en het verschil in performance met de standaard 2.0 is enorm!

Afgelopen weekend ben ik met Walter en Casper op pad geweest. Het idee was om naar Corsica te vliegen. De weersverwachting aldaar was uitstekend: 24°C en zonnig. Wat is er nu lekkerder dan om op een grijze dag te vertrekken in je winterkleding, en later die dag in je korte broek en teenslippers op het terras in de zon te zitten :-) 

We besloten om de vlucht naar Corsica in twee legs te doen, met een tussenstop in Friedrichshaven EDNY.

Marginaal IFR condities zien er van boven zo uit...
Wolkenbasis hier is 300ft.
Boven Frankfurt, één van de druktste
vliegvelden van Europa



De vlucht verliep zonder problemen. In de buurt van Friedrichshaven konden we de Zwitserse Alpen al zien liggen. Zurich Approach verzorgde onze nadering, en na ongeveer 2,5hr vliegen waren we geland. We zagen een Zeppelin die rondvluchten verzorgde. Dat zie je niet vaak!

In de approach voor Friedrichshaven.
Zwitserse Alpen in de verte...
De Zeppelin vliegt af en aan...

Filmpje van de nadering op Friedrichshaven EDNY


Na een prima lunch in het Italiaans restaurant van de luchthaven, tankten we de kist af en gingen we weer op pad. Onze route liep via de TRA2E departure eerst westelijk richting de Trasadingen VOR, en vervolgens via de N850, M727 en M858 airways naar het zuiden. Echter zul je in de praktijk de route nooit vliegen zoals gepland. In ons geval werden we al vrij snel op een heading gezet (FLY HEADING 270, CLIMB FL140), en vervolgens: PROCEED OWN NAVIGATION DIRECT ODINA.

Het luchtruim in het noorden van Italië is een drama voor VFR, met Class A airspace vanaf 1000ft en een aaneenschakeling van CTR's. Wij kozen er voor om IFR door te vliegen tot aan Corsica.
Onze geplande route...

De voorgaande dagen was het slecht weer geweest, met harde wind en enorme buien. Maar vandaag was het kalm. In de Alpen had het flink gesneeuwd. Het zicht was vrijwel oneindig...

Noordkant van de Zwitserse Alpen. De mist geeft een extra dimensie aan het plaatje!

Oneindig zicht!

Veel sneeuw in de Zwitserse Alpen...
Het meer van Lugano. Kenners ontwaren hier het vliegveld in het verlengde van het meer.
Milano Malpenso Airport
Met 159KTS GS schiet het best op...
Middelandse Zee kust.

Begin van downwind voor RWY33 Calvi LFKC. Het bleek een lastig circuit met het terrein wat omhoog loopt aan de zuidkant. De eerste keer kwamen we te hoog uit op final; dus go-around en een nieuwe poging....
Calvi is een leuk havenstadje. Het was er rustig omdat het toeristisch seizoen voorbij is.



Geplande VFR route van Calvi naar Pavullo via Elba.
De volgende ochtend zag het er prima uit: Blauwe lucht, zonnetje en letterlijk geen wolkje aan de lucht. We besloten om lekker VFR te gaan vliegen. Slovenië leek ons wel leuk. Ik had goede verhalen gehoord over Portorož LJPZ. Het zou één van de beste General Aviation vliegvelden van Europa zijn. We besloten daarheen te gaan en ergens in Italië te lunchen. Casper had op de kaart gekeken en kwam met het idee om naar Pavullo LIDP te gaan, een klein vliegveldje met 1200m baan in het midden van de Apennijnen. We checkten de reviews op EDDH en dat zag er goed uit. Ik zou deze leg vliegen, terwijl Walter de radio+navigatie deed.

Langs de kust van Corsica
Elba Airport
Elba, Portoferraio
Voor mij als IFR vlieger was het wel even wennen; Veel Italiaans gelul op de radio, low level dus regelmatig geen bereik op de radio. In de buurt van Pisa kregen we geen klaring om de CTR te crossen, dus maar op 900ft langs de kust onder het gecontroleerd luchtruim door vliegen. Voorbij Pisa moesten we klimmen, want onze bestemming lag in de bergen. Walter komt uit Oostenrijk en heeft veel bergvlieg ervaring. We vlogen door de dalen. De terrain functie op de G1000 is dan erg handig.
VFR door de Apennijnen
De terrain functie op de G1000 is best handig...

Na enig zoeken vonden we het vliegveld achter een heuvel. Het was een interessant circuit, want tussen de runway en downwind ligt een bergrug, dus je ziet de baan niet. De nadering was lastig omdat er een heuvel op final ligt waar je eerst overheen moet zijn alvorens je door kunt zakken. Je wilt niet te langzaam gaan, vanwege kans op turbulentie, maar ook niet te snel want dan overshoot je de runway. Ik kwam redelijk goed uit en maakte een goede landing in een werkelijk fantastische omgeving!

Filmpje van de landing op Pavullo LIDP.

Final RWY02 Pavullo LIDP

We werden begroet door een enthousiaste jongeman die met de portofoon de radio deed. Hij tipte ons om voor de lunch naar Veccia Tratoria Romani te gaan. De Tortelloni en Bistecca alla Fiorentina zouden fantastisch zijn. Ik vroeg hoe ver het lopen was. "Lopen? Ben je gek, je krijgt de sleutels van m'n auto mee! Zeg maar dat je van het vliegveld komt". Het eten was werkelijk fantastisch. Voor de zekerheid belden we maar even met Portorož tot hoe laat ze open waren: "Tot 20:00LT en je kunt hier gewoon in het donker binnenkomen". Mooi! Uiteindelijk bleek het niet nodig, want we kwamen ruim voor sunset aan op Portorož, maar het neemt wel een stuk stress weg als je ook na sunset kunt landen...

Vliegveld Pavullo LIDP
Landing hier was 5 EUR
Bistecca alla Fiorentina

Crazy Pilots :-)
Enthousiaste medewerker van het vliegveld.

Walter vloog de volgende leg terwijl ik de radio deed. Deze keer was het een positieve ervaring: We kregen een klaring om op 6000ft over Bologna te vliegen. In de buurt van Venetië gingen we zakken en vlogen we op 2000ft langs de kust.

We vervolgen de Adriatische kust richting Slovenië. Dit is Venetië.

Na aankomst op Portorož komt er een gastvrouw naar de kist om te vragen of ze iets voor je kan regelen: Een taxi of hotel, of informatie over de omgeving? We geven aan dat we willen tanken. Twee minuten later komt de tankauto voorrijden. Ongelofelijk, wat een service! In de ontvangstruimte krijgen we een glaasje Slivovitz, een lokale brandy.

Op final RWY33 Portorož LJPZ
Geparkeerd voor de nacht Portorož LJPZ
Ontvangst met een glaasje Slivovitz



Ochtendlicht in de haven van Portorož

Mooi schip! Op de achtergrond ons hotel.
Kempinski Palace Hotel, uitgekozen door Casper.


Tijdens het eten 's avonds bespreken we het plan voor de volgende dag: Via een GAFOR route naar Innsbruck, en daar vandaan terug naar Lelystad. De volgende ochtend zijn de meteo omstandigheden helaas minder dan verwacht. De GAFOR route naar Innsbruck is gesloten. Ik bekijk de optie om vanuit Slovenië direct terug te vliegen naar Lelystad, maar dan komt Walter met het idee om een korte hop te doen naar Klagenfurt LOWK, en dan terug naar Lelystad. Dat klinkt als een goed plan. Casper vliegt van Portorož naar Klagenfurt over de Alpen. Het is erg turbulent, en we vragen om hoger te vliegen, naar FL075. In de buurt van Klagenfurt krijgen we een direct naar final. Casper maakt een mooie landing!

After takeoff Portorož

VFR over de Alpen...
VFR? Wettelijk gezien: Jazeker ;-)
Je wil er ook niet onder vliegen...


In de descent richting Klagenfurt..
Geland op Klagenfurt.

De vlucht van Klagenfurt terug naar Lelystad doen we IFR. We hebben tegenwind en besluiten in de buurt van München om te klimmen naar FL180, zodat we een wat grotere TAS hebben.

Boven de Alpen op weg naar Lelystad.
Airline pilootje spelen...
Moeiteloos op FL180 (5500m).


Iets met luchtdruk... :-)
Mooie pastel kleurige lucht in de buurt van NL

Supergave foto op FL180, met de iPhone gemaakt in Panorama mode...

donderdag 9 oktober 2014

Praag en Karlovy Vary met een PA28

Afgelopen weekend zijn we weer eens op pad geweest. Aangezien onze reguliere kist (de PH-PCA) in onderhoud is vanwege een motorwissel hebben we een Piper Warrior gehuurd bij Singles & Twins.

We hadden het ludieke idee om naar Praag te vliegen. Niet ver, en je bent er toch even tussenuit!
Voor Praag heb je drie opties: LKPR (Praha, het grote vliegveld), LKVO (Vodochody, een privé vliegveld) en LKLT (Letnany, 860m gras).

LKLT viel voor ons af; Het is VFR-only en dan heb je het risico dat je de volgende dag niet weg komt als het weer beneden minima is.
LKPR was te duur, en zo kwamen we uit op LKVO (Vodochody).

Vodochody is in privé eigendom en is alleen open op verzoek.
Ik heb via email contact met ze gezocht, en ons landingsverzoek werd keurig ingewilligd.

Tijdens de preflight checks bleek de pitot heat defect. Dat was voor ons een no-go item. Gelukkig werd dat meteen gerepareerd terwijl wij een kopje koffie dronken.

Vervolgens naar de pomp. Onze passagier en vaste vliegvriend Harrie tankte de kist tot de nok toe af.
Onze passagier en vaste vliegvriend Harrie tankte de kist tot de nok toe af.
Om Lelystad - Praag te vliegen zonder long-range tanks, moet je de fuel wel even plannen want je houdt niet heel veel over. Het is toch wat verder dan Texel, zeg maar...
Tijdens de vlucht hielden we een tabelletje bij met tijden voor de linker- en de rechtertank. Daarnaast de Fuel Planning functie op de G430 erbij.
We zouden landen met nog 10USG in de tanks. Voor dik een uur reserve dus.

Onderweg kwamen we wat buien tegen. We vroegen om hoger te vliegen. Op FL090 was de fut er wel uit. Een enorm verschil t.o.v. de DA40 TDI, die op die hoogte nog 100% vermogen levert...

Tijdens de vlucht...
Wat buien onderweg...
Ik vloog de eerste leg naar Praag, terwijl Dimitri de radio deed.
De vlucht verliep zoals gepland en 3,5 uur later landden we in Praag.
Het vliegveld Vodochody is niet veel meer dan een enorme baan van 2500m en een gebouwtje erbij waar de GA afhandelaar in zit.

De afhandelaar vertelde dat de taxi onderweg was, en zette een vers kopje koffie voor ons. Wat geniaal was, is dat de taxi gewoon de Apron op komt rijden om je op te halen. Opgehaald worden bij het vliegtuig, dat is pas luxe :-)

Praag is foto-geniek :)
Proost!
Praag is een leuke stad om eens een naar toe te vliegen! Wij hebben een Segway tour gedaan. Dat is echt een aanrader!

Segway tour, erg leuk om te doen!
Aan het einde van de dag vertrokken we naar het vliegveld voor een kort vluchtje naar Karlovy Vary LKKV, in de Bohemen.
Dimitri deed deze vlucht. Vodochody heeft geen gepubliceerde SID, maar je krijgt bij je route klaring departure instructies. In ons geval was dat: After departure fly heading 310, climb 3000ft and contact Praha Radar.

CAVOK maar weinig zicht...
Short final RWY11 LKKV
Geparkeerd en weer aftanken...
De hele vlucht naar Karlovy Vary hebben we op radar vectors gevlogen. Makkelijker kan niet :). In de buurt van onze bestemming kregen we vectors voor de NDB approach RWY11. Tijdens het identen van de NDB hadden we geen ontvangst. We vroegen ATC of er problemen waren met de NDB, maar dit bleek niet het geval. Dan moet de ADF stuk zijn...
De controller meldde dat hij ons wel naar final kon vectoren voor een visual approach. Dat is ook prima natuurlijk!
De approach voor RWY11 is stijler dan normaal (3,5º i.p.v. 3º) omdat er een heuvel voor de baan ligt.
Dimitri zette de kist keurig op de landingsmarkering. We tankten meteen weer vol omdat we de volgende ochtend vroeg weg wilden....

Karlovy Vary (ook wel Karlsbad genoemd) is een decadent kuuroord in de Bohemen en heeft net als Cannes een eigen filmfestival.
We waren getipt door Kees Halma om het Grand Hotel Pupp te boeken. Daar is een leuke bar in de kelder. Daar gingen we dus eerst maar eens naar op zoek :)

De verwachtingen voor de volgende dag waren niet gunstig, met grondmist en laaghangende bewolking. Dus we besloten om het alcohol-gebruik enigszins te beperken en niet te laat te gaan slapen. Rond 01:00 gingen we naar ons hotel. We hoorden uit het etablishement naast het hotel muziek komen, dus we gingen daar nog heen om het af te leren.







De volgende ochtend gingen we al vroeg weg want onze kameraad Harrie moest 's middags werken.
Aangekomen op het vliegveld werden we geconfronteerd met een interessante METAR: 700m zicht en 300ft wolkenbasis. Typische omstandigheden die je vaak hebt in de ochtend bij een hogedruk gebied...
METAR die ochtend...
In de ochtendmist...
Ook deze leg vloog Dimitri, terwijl ik radio + nav deed. We hadden de ILS er bij gezet. Mocht je na takeoff in een emergency situatie komen, dan kun je niet even een circuitje vliegen om te landen...

Tijdens het taxien maakte ik de binnenkant van de kap schoon met een zakdoek, want die besloeg enorm.

Aan het begin van de runway zie je alleen maar het eerste stuk van de baan. Toch is het vertrekken niet zo ingewikkeld: Vol gas geven, en op de centerline blijven. Bij 65KTS roteren en dan vlieg je vrijwel direct de wolken in.
In de wolken is het een vreemde sensatie, omdat de kleur van donker naar steeds lichter gaat. En als je dan uit de bewolking komt, in de volle zon boven een oneindig wit landschap, dan denk je: Hier doen we het voor :-)
Boven de mist

Boven Duitsland weer grondzicht...
Mist in de dalen...
Verderop in Duitsland...